بلندش كردند صداي زار زار مادرش را مي شنيد كه مي گفت دخترم را كجا مي بريد اه دختر من هنوز خيلي جوونه جاش اونجا نيست

همه جا سفيد بود هركاري مي كرد نمي تونست بلند شه احساس سبكي مي كرد خيلي راحت خوابيده بود مي خواست چشمهاشو رو هم بزاره ولي صداي هاي هاي گريه ها نمي ذاشت  بخوابه لحاف را از صورت دخترك كنار زدن و در جاي نرم و تاريكي خوابوندند دخترك احساس سبكي مي كرد ديگه هيچ غمي نداشت چشمهايش را روي هم گذاشت ناگاه دستي داشت شونه هاشو تكون مي داد ياسي بلند شو بلند شو چشمهايم را باز كردم اه خدايا اين كيه چرا اين همه شبيه منه گريه هاش شبيه گريه هاي من بودمي خواستم ازش بپرسم كه چرا اينقدر شبيه منه ناگاه از اون بالا بابامو ديدم كه سرش پر از خاك بود و داشت اشك مي رخت از اون بالا داشتن خاك رو سينه ام مي ريختند اي خدا اينها دارن با من چه كار مي كنندچرا هيچكس به حرفهام گوش نمي كنه ناگاه صداي گريه ي اشنايي گوشم را نوازش كرد اره خودش بود خوشحال شدم با ناله صدايش زدم ولي جوابمو نداد اه خدايا چرا تنها كسي كه هميشه تو غم هايم صدايم را مي شنيد الان صدامو نمي شنوه اخرين خاك را روي صورتم ريختند تنها حرفي كه تونستم بزنم اخه بي معرفت مگه نگفتي هيچوقت تنهام نمي زاري

امشب دوست دارم زازر زار اشک بریزم

نمی دونم چرا.................

بعضی وقتها دلم واسه غم تنگ میشه

دوست دارم اونقدر اشک بریزم که احساس غم وجودم را پر کنه

و درون اشکهایم خدا را ببینم

احساسی بهم میگه که خیلی از خدا دور شدی

دلم واسه گذشته ها تنگ شده

واسه روزهایی که جا نمازم را پهن می کردم

و زار زار اشک می ریختم و با خدام درد و دل می کردم

اه چقدر اروم می شدم

اه خدایا دوست دارم باز مثل گذشته ها باهات حرف بزنم

بهت نزدیک شوم اونقدر نزدیک که در اغوشت غرق شوم

خدایا ما چه بنده های ناسپاسی هستیم

تنها موقع غم به یادت هستیم و می دانیم خدایی را هم داریم

پس خدایا دلم واسه غم تنگ نشده امشب باز دلم هوای تورا کرده

دلش گرفته بود از چشمهایش غم می بارید

می خواست تنها باشد تنها تر از تنهایی

داشت به خود می لرزید

هق هق اش فضای خلوتش را پر کرده بود

خسته شده بود ...خسته از زندگی

ناگاه چشمهایش به تیغ گوشه ی ا یینه ی دستشویی افتاد

کسی در گوش هایش زمزمه می کرد و هوس مرگ را در او می پروراند

تیغ را برداشت می خواست برای همیشه

کوله بار پر از غم و تنهایی اش را ببندد و راهی سفری دور و دراز شود

ناگاه نگاهش به درون ایینه افتاد

خدا را دید... داشت به او لبخند می زدو می گفت من هنوز با توام

تیغ را دور انداخت و فهمید هنوز تنها نیست

                   ********

اه خدیا اگر او.......من بی او چه می شدم

داشتم نگاهش می کردم او نیز به من خیره شده بود

چهره اش خندان ولی نگاهش پریشان و مضطرب

چشمهایم را بستم او نیز چشمهایش را بست

برای لحظه ای غرق افکارم شدم

نقاب دروغ را از صورتم برداشتم

برای لحظه ای به حقیقت به واقعیت به درستی فکر کردم

ولی اه باز نتوانستم حقیقت را بپذیزم

چشمهای پر از اشکم را گشودم او نیز چشمهایش را گشود

ناگاه مشتی از تنفر بر صورتش کوبیدم

می خواستم نابودش کنم

ولی حیف...........

تنهای تنها می کشم انتظارت

ناگاه!دستی خشمگین مشتی به در کوفت

دیوارها در کام تاریکی فرو ریخت

لرزیدجانم از نسیمی سرد و نمناک

انگاه دستی در من اویخت!

دانستم این ناخوانده مرگ است!

از سال ها پیش با من اشنا بود!

بسیار او را دیده بودم

اما نمی دانم کجا!!؟؟؟